Column: De Nederfilmverdediger
8 februari 2010 door William de Vries
In een wereld waar films gratis worden gedownload, wordt er steeds kritischer naar een film gekeken. Niet alleen het acteerwerk, maar ook de regie, het script en zelfs het montagewerk wordt beoordeeld. Voor filmmakers een goede reden om beter hun best te doen.
Carice van Houten in Zwartboek
Wat jammer genoeg een constante blijft, is het oordeel over de Nederlandse film, het door eigen volk gedoodverfde idiote broertje van de wereldcinema. In de Nederlandse film wordt volgens de meesten: ’slecht geacteerd, hij is saai, mist de nodige actie en bevat teveel seks.’ Arme jongen die Nederlandse film.
Arthouse films daargelaten en vooral kijkend naar wat er in een Pathé terechtkomt is het een teleurstellende vertoning en staat er bij een Sneak Preview voorstelling, wanneer het publiek erachter komt dat het om een productie van eigen bodem gaat, een rij mensen bij de kassa om hun geld terug te vragen.
Soms waag ik een poging en zit dan met plaatsvervangende schaamte in een verder lege bioscoopzaal een anderhalf uur van mijn leven te verspillen. Eenmaal weer onder de mensen kan ik het niet laten om mijn, in negentig minuten opgespaarde gal te spuwen. Meestal zijn de anderen het roerend met mij eens, maar kort geleden kreeg ik hem dan toch echt voor mij; de Nederfilmverdediger.
De Nederfilmverdediger is een betweterig, arrogant dier met lange tenen. Tussen de tenen zitten zwemvliezen. De staart is behaard en lang. Ook heeft hij zeer gevoelige tastharen rond de snuit en achter de ellebogen. De meeste soorten hebben klauwen aan hun poten.
Sylvia Hoeks in De Storm
Nederfilmverdedigers zijn ervan overtuigd dat de kwaliteit van de Nederfilm, of de afwezigheid daarvan, te wijten is aan het lage budget. Het dier is zich er duidelijk niet van bewust dat niet het budget, maar de creativiteit en passie van filmmakers voornamelijk bijdrage leveren aan een bevredigend eindproduct. Sterker nog, meer dan eens heeft een tekort aan budget ervoor gezorgd dat men met geniale oplossingen kwam. Een kat in het nauw maakt rare sprongen en is interessanter dan een volgevreten slapend exemplaar.
Nederfilmverdedigers hebben een dikke vacht. De luchtbellen die hierin blijven steken vormen een laag, die de dieren ervan overtuigen dat de Nederfilm niet wordt gedomineerd door seksscènes en slecht acteerwerk. Zij zijn zelfs van mening dat er nog meer seks in mag en het publiek wat minder preuts moet zijn. Ze beseffen niet dat de seks meestal de enige en matige shockwaarde levert en dat de makers vaak niet het politiek incorrecte lef hebben om eens een ander taboe erbij te pakken. Dat er zelfs met onervaren acteurs, een daarop toegepast scenario en regie-visie een prijswaardige film kan worden gemaakt, krijg je er bij de Nederfilmverdediger nog niet in.
Sommige soorten leven in groepen, maar de meeste zijn solitair en gaan op hun achterpoten staan als iemand ook maar het lef heeft om het Nederfilm blazoen te besmetten. Een slag in de nek met een opgerolde Filmkrant en de woorden: “We zijn goed op weg, maar nog lang niet halverwege”, brengt de Nederfilverdediger meestal wel tot bedaren.
Gerelateerde berichten:
Paul Verhoeven gaat voor De Stille Kracht
Nominaties Rembrandt Awards bekend
Nieuw op dvd in januari 2010
Bioscoop top 10: week 40
De Storm – recensie
Paul Verhoeven gaat voor De Stille Kracht
Nominaties Rembrandt Awards bekend
Nieuw op dvd in januari 2010
Bioscoop top 10: week 40
De Storm – recensie
En je punt is?
Ik geloof dat er toch behoorlijke kassuccessen zijn geweest laatste jaren, maar misschien heb jij die gemist…..Alles is Liefde, Komt Een Vrouw Bij De Dokter, De Storm, etc. Dus om te zeggen dat er geen mensen in de rij voor Nederlandse films hebben gestaan is simpelweg onzin. En niet om te zeggen dat dit nou geweldige films zijn maar gewoon om de feitelijke onjuistheden uit je column te corrigeren. Net als bijvoorbeeld je openingszin; dat mensen kritischer naar films kijken omdat ze tegenwoordig films gratis kunnen downloaden. Sorry, maar dat is echt de grootste onzin die ik in een lange tijd gehoord heb.
En wat nou precies je punt is? Dat ontgaat mij ook volledig.
Bestaat er uberhaupt zoiets als de ‘Nederfilm’? Is er een overeenkomstige eigenschap, behalve dan dat ze in Nederland zijn gemaakt? Ik denk het niet… Je kunt ze daar dus niet op afrekenen.
Kijk je dan inderdaad puur naar alle films die in Nederland worden gemaakt, dan lijkt het me ook nogal tamelijk stompzinnig te zeggen dat er geen goede films tussen zitten. Kijk nu alleen al naar afgelopen jaar: Kan door huid heen, Nothing Personal, Rotvos, Emma Blank en zelfs Komt een vrouw bij de dokter. En ook een recente film als Iep! is zeer geslaagd (ondanks de rel).
Dat wij geen Haneke of Von Trier hebben, ligt niet zozeer aan het budget. Het ligt aan de manier waarop films in Nederland gefinancierd worden: omroepen hebben een flinke vinger in de pap, en zijn een bepalende factor – zelfs als ze maar voor een klein deel geld inleggen – in de totstandkoming van het script. Dat verklaart dus dat de wat grotere films tamelijk plat zijn en van weinig durf getuigen; om het kijkcijferaandeel veilig te stellen, worden films afgeleverd die zo’n groot mogelijk publiek aanspreken en daarom geen werkelijke smoel hebben.
Het kan dus best zo zijn dat wij een Haneke of Von Trier hebben, maar die krijgen in huidige klimaat geen kans. Tijd voor het filmfonds om daar wat aan te doen…
Oh ja, en verder getuigt je column van weinig kennis van zaken. Maar da’s een detail.
Even een inhoudelijke reactie van mijn kant. Je schrijfstijl is dik in orde, maar je moet inderdaad wat meer letten op wat je beweert. Kritischer naar jezelf kijken. Als je leest dat de meeste mensen Nederlandse films slecht vinden dan vraag ik mezelf af hoe je aan die informatie komt. Heb je onderzoek gedaan waaruit blijkt dat de meeste mensen inderdaad de Nederlandse film als slecht bestempeld? Dat zalen leeg zijn en de meeste bezoekers geld terug vragen als de sneak een Nederlandse film is vind ik niet heel overtuigend. En is het publiek dat naar de sneak gaat wel een goede graadmeter? Wellicht is dat het soort wat hoopt op de nieuwe Spiderman, of een andere keiharde actiefilm. Logisch dat die mensen niet op een Neerlands drama zitten te wachten.
Want je kunt zeggen wat je wil, Storm en Zwartboek waren grote successen binnen de Nederlandse grenzen. Daar voeg ik nog aan toe de films Alles Is Liefde, Nothing Personal en het laatste zéééér grote succes: Komt Een Vrouw Bij De Dokter. Het beest ‘De Nederfilmverdediger’ neerzetten als iemand die geen verstand heeft van films is dus klinkklare onzin. Nederland maakt wel degelijk goede films, maar ook veel troep. Maar he, is dat niet bij elk land zo? Want om het Amerikaanse “Dance Flick” nu topcinema te noemen…
Je maakt het verder wel veel te zwart-wit. Alsof ik met mijn lyrische recensie over Lynn ineens een Nederfilmverdediger ben. Zo komt het tenminste over, je hebt haters en liefhebbers. Maar goed, ik denk dat dit ook niet jou bedoeling was om het zo weer te geven. Misschien is het een verkeerde verwoording en wil je duidelijk maken dat veel Nederlandse films troep zijn. Ik kan je frustratie daarin voorstellen, want ook ik zie met regelmaat teveel functioneel bloot in de Nederlandse cinema. Nu heb ik daar geen last van, maar zo komt het vaak wel over alsof dit gedaan is omdat men het nu eenmaal verwacht.
Daarbij zijn de grote Nederlandse producties inderdaad slecht geacteerd. Dat komt omdat het echte talent verborgen blijft door het Nederlands filmfonds. Die kijkt naar waar de bezoeker op zit te wachten, en dan krijg je vaak Hollywood wannabe’s. Actiefilms, historische portretten. Storm was dan wel een prima film, maar De Hel Van… werd finaal afgekraakt. Filmmakers als Margot Schaap hebben het vast veel moeilijker, omdat dit soort regisseurs echte pure cinema willen maken. Films en verhalen over echte mensen, niet over gebeurtenissen.
Gelukkig is het David Lammers wel gelukt een lange speelfilm te maken. Maar dat is alweer jaren geleden. Toch, wel het bewijs dat Nederland KAN acteren. En over acteren gesproken, veel korte films van “One Night Stand” zijn prima geacteerd. Lynn, Johnny Bingo, De Tangoman en ik lees hier meer recensies over deze uitgaven waarin wordt gezegd dat het acteerwerk wel snor zit. Het kan wel degelijk. Kwaliteit is er dus zeker! Maar dat is uitsluitend te zien in kleine projecten van de publieke omroepen waar echte talentvolle regisseurs de kans krijgen. Zodra er lange speelfilms gefinancierd moeten worden is het vaak het Filmfonds dat alleen zit te wachten op kaskrakers en overgeproduceerde rommel. Het levert regelmatig wat goeds op, zoals dus Storm en Alles is Liefde, maar toch ook vaak rommel. Een echt goed drama over gewone mensen zit er nooit in.
“Ik geloof dat er toch behoorlijke kassuccessen zijn geweest laatste jaren, maar misschien heb jij die gemist…..Alles is Liefde, Komt Een Vrouw Bij De Dokter, De Storm, etc. Dus om te zeggen dat er geen mensen in de rij voor Nederlandse films hebben gestaan is simpelweg onzin.”
Zijn de films dan succesvol of was het de marketing?